اين روزها ذهنم پر از سوال است. در مورد هر چه كه مي بينم و مي شنوم سوال دارم. از زندگي عادي و آدم هاي عادي تر دوروبرم گرفته تا نقشه هاي اوباما براي ايران و سينماي تارنتينو و پشت پرده فوتبال. و اين سوالات همه از يك چيز سرچشمه مي گيرد : شَـك !
آنقدر دور و برم پر است از دروغ و فريب و گريز از حقيقت كه حالا به همه چيز شك دارم. به اين كه قطبي را دلال ها نياورده اند ، به اين كه ميرحسين موسوي تا آخر در صحنه انتخابات مي ماند ، به اين كه مي توانيم كشوري پيشرفته باشيم ، به اين كه سينما يك ابزار نيست ، به اين كه قهرماني حق استقلال بوده ، به بيانيه مايلي كهن ، به آخرين فيلم تارنتينو ، به نظر سنجي نود.... يكي نيست من را بگيرد ؟! اما فعلا كه اين شك تنها سلاحي است كه در برابر دنياي تاريك اطرافم من را محافظت مي كند.
و اما واقعا شما اگر مي توانيد ، كمكم كنيد. اگر نه تمام سوالات ، حد اقل به چند سوالم پاسخ دهيد. مثلا بگوييد رئيس جمهور بعدي كيست ، يا قهرمان واقعي ليگ ما كيست يا اين كه من چه موقع این شکها من را رها می کنند یا اینکه من چه وقت...